ចិញ្ចឹម​ទា ទទួលបាន​ប្រាក់ចំណូល​ខ្ពស់ ព្រោះ​អាច​លក់បាន​ទាំង​ស៊ុត និង​សាច់

November 5, 2018​ ម៉ោង 5:27 pm

កសិករ​ដែល​ប្រកប​របរ​ចិញ្ចឹម​ទា​ជាច្រើន​គ្រួសារ​នៅក្នុង​ខេត្តកណ្តាល​កំពុង​តែមាន​ភាពសប្បាយ​រីករាយ ដោយសារតែ​មុខរបរ​នេះ​អាចធ្វើឱ្យ​ជីវភាព​រស់នៅ​របស់​ពួកគាត់​មាន​ភាពល្អប្រសើរ​ឡើងកាន់​តែ​ខ្លាំង​ដោយ​ពួកគាត់​អាច​ប្រមូល​ស៊ុតទា​លក់បាន​រៀងរាល់ថ្ងៃ និង​ថែមទាំង​អាច​ចាប់​ទា​លក់​ជា​សាច់​បាន​ទៀតផង​នៅពេលដែល​វា​លែង​សូវ​ផ្តល់​ស៊ុត។

កំពុង​អង្គុយ​មើល​ហ្វូង​សត្វ​ទា​នៅក្នុង​រោង អ៊ំស្រី សំបូរ កសិករ​ចិញ្ចឹមសត្វ​ទា​នៅ​ក្នុងភូមិ​សា​ឡុង ឃុំ​សា​ឡុង ស្រុក​ខ្សាច់កណ្តាល ខេត្តកណ្តាល​បាន​មានប្រសាសន៍​ឱ្យដឹងថា ដោយ​មើលឃើញថា​មុខរបរ​នេះ​អាច​រកប្រាក់​បាន កូនប្រុស​របស់គាត់​ក៏បាន​ចាប់ផ្តើម​ធ្វើ​រោង​ចិញ្ចឹមសត្វ​ទា​នៅលើ​ផ្ទៃដី​ជិត​កន្លះ​ហិកតា​ដោយ​បំបែក​ជា​រោង​ចិញ្ចឹម​ចំនួន2 ដោយ​រោង​ទី1 មាន​សត្វ​ទា​សរុប​ចំនួន 2,080ក្បាល ផ្តល់​ស៊ុត​ប្រមាណ​ជា1,700គ្រាប់​ជា​រៀងរាល់ថ្ងៃ ហើយ​រោង​ទី2 ចិញ្ចឹមសត្វ​ទា​ចំនួន 1,700ក្បាល ផ្តល់​ស៊ុត​ជា​មធ្យម​ប្រមាណ​ជា 1,350គ្រាប់​ជា​រៀងរាល់ថ្ងៃ​ផងដែរ ដែល​រោង​ទី2នេះ​មាន​ទា​ចិញ្ចឹម​យក​ស៊ុត​ច្រើនជាង​រោង​ទី1។

អ៊ំស្រី​បញ្ជាក់ថា សម្រាប់​ពង​ទា អ៊ំ​មិនបាច់​ដឹក​យកទៅលក់​នៅ​ផ្សារ​ទេ គឺមាន​ម៉ូយ​គេ​ដើរ​ប្រមូល​ទិញ​ដល់​កសិដ្ឋាន​តែម្តង ដោយ​លក់​ក្នុងតម្លៃ​បោះ​ដុំ​ក្នុង​មួយ​គ្រាប់​ចន្លោះ​ពី350 ទៅ450រៀល ទៅតាម​ពង​តូច ឫ​ពង​ធំ ហើយ​មាន​ប៉ុន្មាន​ក៏​ម៉ូយ​រាប់​យក​ទាំងអស់​ដែរ។ អ៊ំស្រី​បានបញ្ជាក់​ទៀត​ដែរ​ថា ម៉ូយ​ដែល​មក​ទទួល​ម៉ៅ​ទិញ​ស៊ុតទា​ដល់ទី​តាំង​នេះ ក៏បាន​ដឹក​ចំណី​សម្រាប់​សត្វ​ទា​ពី​ក្រុមហ៊ុន​យកមក​ឱ្យដល់​កសិដ្ឋាន​របស់​អ៊ំស្រី​ផងដែរ ដោយ​ចំណី​ទា​មួយ​បាវ​ថ្លៃ 48,000រៀល ហើយ​កាត់កង​គ្នា​រវាង​ថ្លៃ​ស៊ុត​ដែល​លក់​ចេញ​នឹង​ថ្លៃ​ចំណី​ដែល​ទិញ​ចូល​នេះ។ សម្រាប់​សត្វ​ទា​ចំនួន 2,080ក្បាល​នោះ ជា​មធ្យម​គេ​ត្រូវ​ផ្តល់​ចំណី​ឱ្យ​វា​ប្រមាណ​ជា 9បាវ​ក្នុង​មួយថ្ងៃ ហើយ​សម្រាប់​រោង​កសិដ្ឋាន​ទី2 ដែលមាន​ចំនួន 1,700ក្បាល​នោះ គេ​ត្រូវ​ផ្តល់​ចំណី​ឱ្យ​វា​ស៊ី​អស់​ចំនួន 6បាវ​ក្នុង​មួយថ្ងៃ។

អ៊ំស្រី​អ្នក​ចិញ្ចឹម​ទា​ដដែល​បាន​បញ្ជាក់ថា ការចិញ្ចឹម​ទាយ​កពង​នេះ គេ​មិនមែន​ចិញ្ចឹម​វា​តាំងពី​តូច​មក​ទេ​ពោលគឺ​ម្ចាស់​កសិដ្ឋានត្រូវ​ដើរ​ប្រមូល​ទិញ​ទា ឬ​ឱ្យ​ម៉ូយ​ប្រមូល​ទិញ​ទាក្រមុំៗដែល​ជិត​ផ្តល់​ស៊ុត ឬ​ចាប់ផ្តើម​ផ្តល់​ស៊ុត​មកឱ្យ​គាត់​ក្នុងតម្លៃ​មួយ​ក្បាល 18,000រៀល ទៅ19,000រៀល ដើម្បី​ចៀសវាង​កុំឱ្យ​ខាត​កម្លាំង​ពលកម្ម ចំណាយពេល​ចិញ្ចឹម​វា​យូរ និង​អស់​លុយ​ទិញ​ចំណី​យូរ​ខែ​ឱ្យ​វា​ស៊ី ទម្រាំ​សត្វ​ទា​ផ្តល់​ផល​ត្រឡប់មកវិញ និង​ចិញ្ចឹម​បាន​ប្រហែលជា 1ឆ្នាំ ឬ​ជាង1ឆ្នាំ គេ​ចាប់ផ្តើម​ចាប់​មេ​ទា​ទាំងនោះ​លក់​ចេញ​ទៅវិញ​ក្នុង​មួយ​ក្បាល​តម្លៃ 10,000-10,500រៀល​យក​ដើម​ខ្លះ​មកវិញ។

អ៊ំស្រី​បាន​ប្រាប់ឱ្យដឹង​ដែរ​ថា មុននឹង​ទិញ​មេ​ទា​មក​ចិញ្ចឹម គេ​ត្រូវធ្វើ​រោង​ឱ្យ​រូ​ច​ជាស្រេច ដែល​ត្រូវ​ចំណាយលុយ​ច្រើន​គួរសម​ដែរ ទៅតាម​រោង​តូច ឬ​រោង​ធំ ហើយ​បើសិន​ជាមាន​ស្រះ​ទឹក​នៅក្បែរ​ផងរឹតតែ​ប្រសើរ​ទៅទៀត ព្រោះថា សត្វ​ទា វា​ចូលចិត្ត​លេង​ទឹក ឬ​ចុះ​រក​ចំណី​នៅក្នុង​ស្រះ ប៉ុន្តែ​យ៉ាងណាក៏ដោយ កសិករ​នៅក្នុង​ភូមិ-ឃុំ​ខាងលើ​មិនសូវ​ជា​បណ្តោយឱ្យ​ទា​ចុះ​លេង​ទឹក​ក្នុង​ស្រះ​នោះទេ ព្រោះថា​ទា​អាច​ទម្លាក់​ស៊ុត​ចោល​នៅក្រៅ​រោង នាំឱ្យ​លំបាក​ដើរ​ប្រមូល ឬ​ត្រូវ​បាត់បង់​អស់​មួយចំនួន។

លោក នាង ម៉ាប់ ឈ្មួញកណ្តាល​ដែល​ចិញ្ចឹម​ទា​ខ្លួនឯង​ផង យក​ចំណី​ពី​រោងចក្រ​មក​ផ្គត់ផ្គង់​ឱ្យ​កសិករ​ចិញ្ចឹម​ទា​ផង និង​ប្រមូល​ទិញ​ពង​ទា​ពី​កសិករ​ក្នុងភូមិ​ផង​នោះ មានប្រសាសន៍ថា ក្នុង​មួយថ្ងៃ​គាត់​ដើរ​ប្រមូល​ទិញ​ពង​ទា​បាន​ចំនួន​ប្រមាណ​ជា 30,000គ្រាប់​ពី​ម្ចាស់​កសិដ្ឋាន​ជាង10កន្លែង​ក្នុងភូមិ-ឃុំ​ខាងលើ ហើយ​ស៊ុត​ទាំងនេះ​ត្រូវបាន​កាត់កង​ជាមួយ​តម្លៃ​ចំណី​ដែល​កសិករ​ទទួល​ទិញ​ពី​គាត់​វិញ ហើយ​នៅសល់​ប៉ុន្មាន​ទើប​ផ្តល់​ជា​លុយ​បន្ថែម។ លោក​ថា រយៈពេល 2ឆ្នាំ​ចុង​ក្រោយនេះ កសិករ​ក្នុងភូមិ​មាន​ជីវភាព​ធូរធារ​ដោយសារតែ​ការចិញ្ចឹម​ទា ធ្វើឱ្យ​ពួកគាត់​អាច​យកលុយ​ពី​ធនាគារ​មករក​ស៊ី ឬ​ធ្វើ​ផ្ទះ ហើយ​យកលុយ​ចំណេញ​ពី​ការលក់​ស៊ុតទា​ទៅ​សង​ធនាគារ​វិញ​បាន​យ៉ាង​ងាយស្រួល។

លោក​ថា ការចិញ្ចឹម​ទា​ទើបតែ​មានការ​រីក​រាលដាល​ច្រើនឡើង​ក្នុង​រយៈពេល 2ឆ្នាំ​ចុង​ក្រោយនេះ​ទេខណៈ​កាលពី​ប៉ុន្មាន​ឆ្នាំមុន ស៊ុតទា​ត្រូវបាន​នាំចូល​ពី​ក្រៅប្រទេស​ក្នុង​ចំនួន​ដ៏​ច្រើន ដោយ​ស៊ុតទា​ដែល​នាំចូល​ពី​ក្រៅប្រទេស​មកនេះ​មិនសូវមាន​គុណភាព និង​មិនសូវមាន​រសជាតិ​ឆ្ងាញ់ ទើប​អតិថិជន​ខ្មែរ​យើង​មិនសូវ​គាំទ្រ ហើយ​ងាក​មក​គាំទ្រ​ស៊ុតទា​របស់​កសិករ​ក្នុងស្រុក​វិញ។ ចំណែក​ស៊ុតទា​ដែល​លោក​ប្រមូលបាន​ពី​កសិករ​ទាំងអស់ លោក​បាន​យកទៅលក់​បន្ត​ឱ្យ​ម៉ូយ​នៅក្នុង​ក្រុងភ្នំពេញ និង​លក់​ឱ្យ​ម៉ូយ​នានា​នៅក្នុង​ខេត្តជិតៗ។

ចំពោះ​ការ​ចិញ្ចឹមសត្វ​ទា​នេះ លោក​ក៏​មិនបាន​ចិញ្ចឹម​វា​តាំងពី​តូច​ដែរ គឺ​លោក​បាន​ប្រមូល​ទិញ​សត្វ​ទា​ដែល​ធំ​ស្រាប់​ពី​កសិករ​តាម​ជនបទ នៅតាម​ខេត្ត​នានា ដូចជា​ខេត្តកំពង់ចាម ព្រៃវែង និង​ខេត្តស្វាយរៀង​ជាដើម​មក​ចិញ្ចឹម​យ ​ស៊ុត​ តែម្តង។ ហើយ​ការចិញ្ចឹម​ទាយក​ស៊ុត​នេះ គេ​មិនចាំបាច់​ដាក់​ឈ្មោល​ឱ្យ​ជាន់​ឡើយ ដោយសារ​ស៊ុត​អត់​ឈ្មោល​នេះ​វា​មាន​ទំហំ​ធំ​ជាង​ស៊ុតមាន​ឈ្មោល​ជាន់ គ្រាន់តែ​ថា ស៊ុតទាដែល​អត់​ឈ្មោល​នេះ គេ​មិនអាច​យកទៅ​ភ្ញាស់​បានតែ​ប៉ុណ្ណោះ។

គួរ​បញ្ជាក់ដែរថា កសិករ​នៅក្នុង​ឃុំ​សា​ឡុង​នេះ​ចិញ្ចឹមសត្វ​ទា​ជា​លក្ខណៈ​ទ្រង់ទ្រាយ​ធំ​មាន​ចំនួន 70គ្រួសារ និង​មាន​កសិដ្ឋាន​សរុប​ចំនួន 90កសិដ្ឋានហើយ​ក្នុង​មួយ​កសិដ្ឋាន​មាន​ទា​ចាប់ពី​ចំនួន 1,000ក្បាល​ឡើងទៅ៕