តាលីបង់​ ​បង្ហាញ​​​កាន់​តែ​ច្បាស់​អំពី​ការ​ប្រកាន់​តឹង​ ដូច​កាល​ 20 ឆ្នាំ​មុន​

ទាហាន​តាលីបង់​ម្នាក់ ឈរ​កណ្ដាល​ក្រុម​​ស្ត្រី​ជា​បាតុករ​ នៅ​រដ្ឋធានី​កាប៊ុល កាល​ពី​ថ្ងៃទី 7 កញ្ញា​ 2021

មេដឹកនាំ​ម្នាក់​របស់ តា​លី​បង់ ប្រកាសថា នឹង​ស្ដារ​វិធានការ​ដាក់ទណ្ឌកម្ម​ធ្ងន់ធ្ងរ​ដែល​ក្រុម​នេះ​ធ្លាប់បាន​អនុវត្ត​អំឡុង​គ្រប់គ្រង​អំណាច​កាលពី​ចុង​ទសវត្សរ៍​ឆ្នាំ 1990 ធ្វើឱ្យ​ជ្រ​ជា​ជន​អា​ហ្វ​ហ្គា​នី​ស្ថាន កាន់តែ​ព្រួយ​ភ័យ​ចំពោះ​វិធី​ប្រើប្រាស់​អំណាច​របស់​កង​កម្លាំង​នេះ នា​បច្ចុប្បន្ន។

ចាប់តាំងពី តា​លី​បង់ ចូល​គ្រប់គ្រង​រដ្ឋធានី​កា​ប៊ុល កាលពី​ថ្ងៃទី 15 សីហា 2021 ពលរដ្ឋអា​ហ្វ​ហ្គា​នី​ស្ថាន និង​ពិភពលោក តែង​តាមដាន​មើលថា តើ​ពួកគេ​អាច​វិល​ត្រលប់​ទៅរក​របប​ដ៏​គួរឱ្យ​ភ័យខ្លាច​ដូច​អំឡុង​ចុង​ទសវត្សរ៍​ឆ្នាំ 1990 ដែរ ឬ​យ៉ាងណា។ ចម្លើយ​សម្រាប់​សំនួរ​នេះ ចាប់ផ្ដើម​បង្ហាញ​កាន់តែច្បាស់ តាមរយៈ​ប្រកាស​របស់ Mullah Nooruddin Turabi ដែលជា​ស្ថាបនិក​ម្នាក់​របស់ តា​លី​បង់ ស្ដីអំពី​លទ្ធភាព​នៃ​ការស្ដារ​ទណ្ឌកម្ម​ប្រហារជីវិត កាត់ដៃជើង ជាដើម បើ​ទោះ​ពួកគេ​ប្រហែលជា​មិន​ប្រកាស​ជា​សាធារណៈ។

Advertisement

«បណ្ដា​ប្រទេស​រិះគន់​យើង ទាក់ទិន​នឹង​ទណ្ឌកម្ម​ដែល​ត្រូវបាន​ធ្វើឡើង​នៅ​ពហុ​កីឡដ្ឋាន ប៉ុន្តែ យើង​មិនដែល​និយាយ​អ្វី​ចំពោះ​ច្បាប់ និង​ទណ្ឌកម្ម​របស់​ពួកគេ។ មិនមាន​អ្នកណាម្នាក់​ត្រូវបាន​អនុញ្ញាតឱ្យ​និយាយ​អំពី​ច្បាប់​របស់​យើង​ថា ត្រូវធ្វើ​យ៉ាងណា​នោះទេ។ យើង​នឹង​ដើរ​តាម​សាសនា​អ៊ីស្លាម និង​លើកឡើង​អំពី​ច្បាប់​របស់​យើង​ដោយយោង​ទៅតាម​គម្ពីរ កូ​រ៉ា​ន» Turabi បញ្ជាក់​ដូច្នេះ។

សម្ដី​របស់ Turabi បាន​បង្ហាញថា ក្រុម​មេដឹកនាំ​របស់ តា​លី​បង់ នៅតែ​ប្រកាន់​តឹង អភិរក្សនិយម​ជ្រាលជ្រៅ សូម្បីតែ​នៅពេល​ពួកគេ​ទទួលយក​ការផ្លាស់ប្ដូរ​ផ្នែក​បច្ចេកវិទ្យា ដូចជា វីដេអូ និង​ទូរស័ព្ទ។

«ការដាក់ទណ្ឌកម្ម​ដោយ​ការ​កាត់​ដៃ​គឺជា​រឿង​ចាំបាច់​ដើម្បី​ធានាថា មិន​ធ្វើ​ខុសច្បាប់​ម្ដងទៀត» Turabi អះអាង​ដូច្នេះ និង​បន្ថែមថា ទណ្ឌកម្ម​នេះ​មាន​ប្រសិទ្ធភាព​ក្នុងការ​គំរាម ហើយ​គណៈរដ្ឋមន្ត្រី​កំពុងតែ​ពិចារណា​ថា តើ​គួរ​ដាក់ទណ្ឌកម្ម​នៅ​ទីសាធារណៈ​ដែរ ឬទេ។

អាជ្ញាធរ តា​លី​បង់ បាន​ស្ដារ​ទណ្ឌកម្ម​មួយចំនួន​ទាក់ទង​នឹង​បទល្មើស​លួច​ឆក់​ប្លន់។ ប្រកាស​ខាងលើ និង​ការអនុវត្ត​ច្បាប់​មួយចំនួន​របស់ តា​លី​បង់ នា​ពេល​ថ្មី​ៗ​នេះ​ មិនមែនជា​មូលហេតុ​តែមួយ​ដែលនាំឱ្យ​គេ​ជឿថា ច្បាប់​ដ៏​តឹងតែង​របស់ តា​លី​បង់ អាច​នឹង​ត្រូវបាន​ស្ដារឡើងវិញ​ក្នុងពេលឆាប់ៗនោះទេ ប៉ុន្តែ តា​លី​បង់ បាន​ស្ដារ​ក្រសួង​ឃោសនា​​សីលធម៌ ដែល​ទទួលខុសត្រូវ​ក្នុងការ​អនុវត្ត​ការដាក់ទណ្ឌកម្ម​ដ៏​ធ្ងន់ធ្ងរ នៅក្នុង​សម័យ​ដែល តា​លី​បង់ គ្រប់គ្រង​អំណាច​នៅ អា​ហ្វ​ហ្គា​នី​ស្ថាន កាលពី 20 ឆ្នាំមុន ដោយ​ប្រើ​ច្បាប់ សារី​អះ

Mullah Nooruddin Turabi ​ស្ថាបនិក​ម្នាក់​របស់ តា​លី​បង់

ច្បាប់ សារី​អះ ត្រូវបាន​អនុវត្ត​ដោយ​អាជ្ញាធរ តា​លី​បង់ ក្នុងអំឡុង​ឆ្នាំ 1996 ដល់​ឆ្នាំ 2001 តា​លី​បង់។ ពួកគេ​បាន​ហាម​ប្រជាជន​មិនឱ្យ​ទទួលទាន​សាច់ជ្រូក និង​ផឹកស្រា។ តន្ត្រី ទូរទស្សន៍ ភាពយន្ត និង​អ៊ី​ន​ធើ​ណិ​ត ក៏ដូចជា​ទម្រង់​នានា​នៃ​សិល្បៈ ដូចជា​គំនូរ ឬ​ការថតរូប​ជាដើម ក៏​ត្រូវបាន​ហាមឃាត់។

ស្ត្រី​ត្រូវបាន​ហាម​មិនឱ្យ​ចេញទៅ​ធ្វើការ ចំណែក​ក្មេងស្រី​ក៏ត្រូវ​ហាម​មិន​ឱ្យទៅ​សាលារៀន។ ស្ត្រី​ត្រូវគេ​តម្រូវ​ឱ្យទៅ​ទស្សនា​ពិធី purdah (ពិធី​បង្ហាញ​អំពី​ទំនៀមទម្លាប់​របស់​ស្ត្រី នៅក្នុង​សហគមន៍​អ្នក​កាន់សាសនា​អ៊ីស្លាម មួយចំនួន) ហើយ​រាល់ពេល​ចេញទៅ​ខាងក្រៅ​គឺ​ត្រូវតែមាន​បុរស​ជា​ញាតិ​ទៅជា​មួយ។ អ្នក​ដែល​រំលោភ​លើ​វិន័យ​នេះ​នឹងត្រូវ​ទទួល​ទណ្ឌកម្ម។

ចំណែកឯ​បុរស​វិញ ក៏ត្រូវ​ហាម​មិនឱ្យ​កោរពុកមាត់ ពុកចង្កា ដោយ​ត្រូវ​ទុក​វា​ឱ្យ​វែង និង​ត្រូវ​ស្លៀកពាក់​ឈុត turban ពេល​ចេញទៅ​ក្រៅ។ សកម្មភាព​ថ្វាយបង្គំ​ព្រះ​គឺជា​តួនាទី​ដែល​ត្រូវតែ​ធ្វើ ហើយ​អ្នក​ដែល​មិន​គោរព​តាម​តួនាទី​នេះ​នឹង​ត្រូវបាន​ចាប់ខ្លួន។

ចំពោះ​ទោស​ដូចជា ការ​លួច​ប្លន់​វិញ ការដាក់ទណ្ឌកម្ម​ដោយ​ការ​កាត់​ដៃ​ចោល នៅតែ​ត្រូវបាន តា​លី​បង់ អនុវត្ត។ ចំណែក​ស្ត្រី​ដែល​ត្រូវបាន​កាត់ទោស​ពីបទ​សហាយស្មន់ ទណ្ឌកម្ម​ដែល​ត្រូវ​ទទួល​នោះ​គឺ​ការប្រហារជីវិត​ដោយ​គប់​នឹង​ដុំថ្ម ឬ​ព្យួរ​ក។ ទាំងនេះ​គឺជា​ការកំណត់​នៅក្នុង​ច្បាប់​អ៊ីស្លាម សារី​អះ ហើយ​មានតែ តា​លី​បង់ និង​ក្រុម​ប្រដាប់អាវុធ​ជ្រុលនិយម​មួយចំនួន​តូច​ប៉ុណ្ណោះ​ដែល​បាន​អនុវត្ត​យ៉ាង​ខ្ជាប់ខ្ជួន។ មុននេះ នៅក្នុង​តំបន់​ដែល​គ្រប់គ្រង​ដោយ តា​លី​បង់ ច្បាប់​នេះ​នៅតែ​ត្រូវបាន​អនុវត្ត។

ដោយសារតែ តា​លី​បង់ ធ្លាប់បាន​អនុវត្ត​ច្បាប់ សារី​អះ ដ៏​មហា​តឹងតែង​នេះហើយ ទើប​នៅពេល​កងកម្លាំង​នេះ​ត្រលប់មក​កាន់កាប់​អំណាច​នៅ អា​ហ្វ​ហ្គា​នី​ស្ថាន វិញ មនុស្ស​ជាច្រើន​បាន​សម្ដែង​ការព្រួយបារម្ភ​ខ្លាំង ពិសេស​គឺ​សិទ្ធិ​ជា​មូលដ្ឋាន​របស់​ស្ត្រី និង​កុមារី៕

Advertisement